Door Boppers geschreven... BERG (april 2012 II) Gemakzucht Die allereerste fietsbrug had er wat mij betreft al niet hoeven komen. Je kon namelijk al heel goed de brug van de snelweg over, een rondje maken door de mooie polder aan de overkant van de Eem, door het pittoreske plaatsje Hoogland dat nu helaas ingekapseld is door het vraatzuchtige Amersfoort, en dan gewoon weer over dezelfde brug terug. Talloze malen gedaan. Als kind al, malend met de kleine beentjes in het kielzog van mijn ouders, en later met de racefiets. Via de trap met de betonnen fietsgeul, reuze handig, en terug via de weg, op de juiste momenten in de remmen knijpend, genietend van de hoge vaart. Maar dat had ook heel bedaard gekund, of weer via de trap met fietsgeul. Niets aan de hand dus. Sinds de aanleg van de Malebrug is het een stuk drukker geworden in de polder. Zomers verzamelen zich rondom de brug picknickers en zonaanbidders. Met een tweede brug zal het alleen maar nog drukker worden. Nu zijn het de sportievelingen die de moeite nemen de Eem over te steken om van de weidsheid en leegheid van de polder te genieten, straks de luie recreanten die gewoon even de brug kunnen nemen om wat in de polder rond te hangen. Het is al zo'n klein stukje polder tussen Baarn en Amersfoort. Ergens moet je de ruimte op kunnen zoeken zonder in een soort gezapig zondagmiddagtoerisme verzeild te raken. De Eem is zoals alle rivieren een mooie scheidslijn. Voor rust en stilte moet je moeite doen. Maar we schijnen het mensen steeds makkelijker te moeten maken, zodat iedereen overal op een door de gemeente bekostigd bankje moet kunnen neerzijgen. We hebben een wethouder die zich met recreatie bezighoudt. Laat mensen zelf initiatief ontplooien. Zo selecteer je de echte liefhebber. De tweede brug moet het mensen makkelijker maken op de fiets naar Amersfoort te gaan. Het hangt er maar vanaf van welke plek je vertrekt. En hoeveel winst levert het nou eigenlijk op? Hoeveel mensen zullen hierdoor de fiets pakken? Is dit onderzocht? De brug van de snelweg vinden veel mensen niet fijn, zegt wethouder Baerends. Het is er zo steil. Ach jee. Zoals gezegd nam ik de brug al als kleuter. En de senioren die ik in de polder tegenkom lijken allemaal in een puike conditie. Ze schieten als kometen door de polder. Stalen kuiten waarvoor steile bruggen en langere afstanden geen probleem zijn. Een tweede fietsbrug is dus helemaal niet nodig. BERG (april 2012 I) Risicobomen Baarn is een gevaarlijk dorp: het staat namelijk vol bomen. Ik had me dit gevaar nooit zo gerealiseerd, maar raak hier steeds meer van doordrongen. Het begon met het door meerdere politieke partijen gedragen idee, de populieren in het Eemdal en langs de randweg te kappen. Ze leverden namelijk een gevaar op voor de bevolking. Er lagen na die enkele najaarsstorm wel wat takken op de weg, maar ik had, terwijl ik daar dagelijks fiets of rijd, nooit het idee aan de dood ontsnapt te zijn. Ik was en ben nog altijd blij met die machtige bomen die het verder nogal eentonige en weinig tot de verbeelding sprekende wijkje karakter verlenen. Vanuit de polder geeft de rij hoge populieren een prachtig gezicht op het dorp. Ik schrok dus erg van het idee deze bomen te kappen. Ik las in de krant dat met name het CDA graag van de bomen afwil en dit weer wil agenderen. Zelfs het groene GroenLinks wil van de bomen af. Laatst vernam ik dat Pro Rail maar liefst achthonderd bomen wil kappen naast het spoor. Argument: veel te gevaarlijk; ze zouden op de rails kunnen vallen. Prettig dat ze zich bij Pro Rail zo om onze veiligheid bekommeren zou je denken, maar het lijkt ook angst te zijn voor mogelijke schadeclaims. Hoe zullen de specialisten bij Pro Rail dat noemen? Risicobeperking of zoiets. Er blijken 'risicobomen' te bestaan en 'attentiebomen'. Er gaat een wereld voor me open. Zouden die begrippen in de Van Dale staan? Dat zieke bomen gekapt moeten worden staat buiten kijf, maar hier gaat het om honderden gezonde, gezichtsbepalende bomen. Zeker, een boom kan omvallen, net als een trein trouwens kan ontsporen. Het leven kent vele onvermoede gevaren. Er hoeft overigens maar een sneeuwbuitje te vallen of een computerstoring op te treden, of de treinen rijden al niet meer. Er moet een einde komen aan deze hysterie. Gelukkig is de gemeente tegen een te rigoreuze kap. Toch sneuvelen er nog te veel bomen. Weg met al die benepen kapdrift! BERG (april 2011) Recreatiepaarden Op het landgoed van kasteel Groeneveld, dat eigendom is van Staatsbosbeheer, staat een boerderij waar paarden gehouden worden. Middenin het bos bevindt zich een mooie groene weide waar deze paarden grazen. Ik zie hun statige, eeuwige silhouetten voor me. Ik heb er zo vaak langs gefietst of gewandeld. Het is een idyllische plek. Nu heeft één of andere speurneus ontdekt dat deze paarden recreatiepaarden zijn, terwijl in het bestemmingsplan staat dat het fokpaarden moeten zijn. Het verschil was me nooit opgevallen. Het heeft aan iemand, met wie ik hierover sprak, de grap ontlokt dat ze dan maar met die recreatiepaarden moeten gaan fokken. Je vraagt je af wat de bezwaren tegen het houden van recreatiepaarden zijn. Zeker als je bedenkt dat het bos vergeven is van goed onderhouden ruiterpaden, beter onderhouden zelfs dan de voetpaden. Niets Kafkaësker dan een bestemmingsplan. BERG (oktober 2010) Identiteit Ach, het arme verweesde Baarn. Een dorp zonder indentiteit. Gelukkig zijn er twee stichtingen, de gezamenlijke middenstand, de historische kring, de Escher Foundation, de Oranjevereniging, nog een contactgroep en een heuse professor hard aan het werk om ons dorp aan een identiteit te helpen. Deze identiteit moet opgehangen zijn aan een logo waarover een ware strijd is ontbrand. Als geboren en getogen Baarnaar, die Baarn kent als een Goois dorp - hoewel het geografisch dat predikaat niet verdient - waarin van oudsher forensen, autochtone en allochtone Baarnaars en een paar rijke stinkerds in harmonie samenleven, volg ik deze strijd met het hart in de keel. Het meest bepalende voor onze Baarnse identiteit blijkt de jarenlange aanwezigheid van de Koninklijke familie te zijn. Terwijl deze door verhuizing en natuurlijk verloop inmiddels geheel uit het Baarnse verdwenen is, vergane glorie dus, moesten wij Baarnaars maandenlang aankijken tegen oranje banieren met 'Vorstelijk Baarn' erop die om de zoveel meter aan lantaarnpalen bevestigd waren. Ik vroeg me steeds weer af wanneer deze het Baarnse groen ontsierende vlaggen verwijderd zouden worden. Ik blijk dus als Baarnaar mijn identiteit in deze vlaggetjes weerspiegeld te moeten zien, net als het voetbalvolk zijn trots en indentiteit gereflecteerd ziet in overvloedige oranjefranje. Nu duikt het logo weer op en blijkt er dus ook alweer een nieuw logo ontwikkeld te zijn. Het zou werkelijk een verschrikkelijke slag zijn als het oude logo het verliezen zou van dit nieuwe door een of ander duur bureau ontworpen beeldmerk, dat blijkbaar nodig is om de harde concurrentiestrijd met Soest, Eemnes en Bunschoten definitief te beslechten. Vreemd toch dat nu het bestaan van de Nederlandse identiteit door nota bene Oranje-prinses Maxima ontkend wordt, de Baarnse moet worden uitgevonden (die simpelweg zijn historie is en dus oneindig divers net als zijn inwoners, wat trouwens geldt voor welke gemeente dan ook). Wordt het niet tijd dat we ons met z'n allen achter de oren krabben en ons nuchter afvragen hoeveel zin het heeft een gemeente 'op de kaart te zetten' of 'neer te zetten' of welk lelijk Nederlands men er ook voor gebruikt? En dat het hele idiote modieuze idee van 'citymarketing' in de prullenbak verdwijnt (lijkt mij een mooie bezuinigingspost) met die twee rare logo's er achteraan? Ik wed dat er dan nog steeds busladingen dagjesmensen bij Paleis Soestdijk worden afgezet om de vorstelijke domeinen te bewonderen. Mathijs van den Berg BERG (juni 2010) De moderne burger voelt zich voortdurend gestrest. Voor dag en dauw op om in de file plaats te nemen. Vaak eerst nog de kinderen afgeleverd bij school of het kinderdagverblijf (kiss and ride!) en 's avonds alles in omgekeerde volgorde en dat vijf dagen per week. Op het werk steeds nieuwe deadlines, de zoveelste cursus. En het werk en de gezins-activiteiten houden in het weekend vaak niet op. Hoewel hij (ook bedoeld: zij) zelf voor dit leven gekozen heeft, voelt hij zich toch niet goed. Hiervoor zijn er tegenwoordig gelukkig de zogenaamde wellnesscentra, waar voor dit goede gevoel betaald kan worden. Men neemt plaats op massagetafel of in de hitte van de sauna en de stress glijdt en druipt van je af. Deze wellnesscentra zijn een internationaal fenomeen, althans in de westers georiënteerde wereld; in Mali of Bangladesh hebben ze het geld niet om zich goed te voelen. Mijn Italiaanse familie, waar ik onlangs bij op bezoek was, vertelde me dat bij hen in de omgeving wellnesscenra als paddestoelen uit de grond schieten. Menig dorpsgezicht is daar trouwens verpest door allerlei onnodige nieuwbouw. Wij spreken natuurlijk niet voor niets al gauw van Italiaanse toestanden. Ook Baarn hoort er binnenkort bij (trouwens ook op het gebied van de erotiek, een andere tak van de ontspanningsindustrie.). Het wellnesscentrum komt er. Met een heus hotel ernaast om van alle 'wellness' bij te komen. Er verschijnen voor dit goede gevoel (en de portemonnee van de eigenaars) nieuwe gebouwen aan de rand van Baarn. Gezichtsbepalende gebouwen die ten koste gaan van het groen. Daar krijg ik geen goed gevoel van. Wapen u tegen de stress, maar maak liever een wandeling door de mooie groene omgeving van ons dorp of ga gewoon lekker zitten met een goed boek. Dan heb je dat ordinaire massagepaleis niet meer nodig. Mathijs van den Berg BERG (april 2010) Ik heb er heel wat omheen gehold, om de Grote Kom. Als lid van de atletiekvereniging trainde ik vaak in het Baarnse Bos. Vol ingehouden energie wachtte je op het fluitsignaal van de trainer waarop je het enkele tellen voor jou vertrokken jongetje mocht proberen in te halen. Af en toe kreeg je daarbij een enthousiaste hond achter je aan die onaangelijnd werd uitgelaten. Ik herinner me de doodsangsten die ik uitstond toen ik er een keer door een hond werd besprongen. De Grote Kom was toen ook al die doodse kuil die het nog steeds is, net als de Kleine Kom trouwens waar de loopschoenen ook vaak in het rulle zand gingen. Het is geen gek idee de Grote Kom op te knappen. Het plan deze in de oorspronkelijke vorm terug te brengen kan iets moois opleveren. Maar dan lees ik over bloembollen, stenen trappen en zitbanken. Het zal toch niet iets truttigs worden? Verderop staat dat het de bedoeling het bos met bijzondere attracties te verrijken en dan slaat de schrik mij om het hart. Het bos waar ik hardliep en waar ik als kind over de 'heksenpaadjes' van Wilhelmina liep, die mij begeesterden ook al waren ze wat vervallen (maar daar heb je je verbeelding voor) zal veranderen in een attractiepark. Het bos wordt een park, waarin je overspoeld wordt door dagjesmensen. Een park met een fietsenstalling. Ik wil juist een bos. En een bos mag best een beetje overwoekerd zijn. Ik wil een bos om tot rust te komen, een ruimte waar de tijd even verdwijnt. Er is geen plek veilig voor de commissies en stuurgroepen die alles een bestemming en een functie willen geven, de ruimte zo veel mogelijk willen inkaderen en vertrutten. En dan wordt alles doods en nep. Mathijs van den Berg Over de klaroen van de coalitie... (april 2010) De hoofdredacteur schreef in zijn Baarnsche Courant van maandag 26 april 2010 een commentaar waar ook de BOP prominent genoemd werd. Hans van der Hoorn reageerde middels een ingezonden schrijven. Zo deed ook Bram van Ommen. De inhoud van beide schrijvens treft u hieronder aan. Hans schreef: Doelgroep In het redactioneel commentaar 'polikritiek' van maandag 26 april jl. geeft de heer Hoogendoorn de lezer zijn analyse over de gemeente politiek in Baarn. Het coalitieakkoord ligt op tafel en de gemeenteraad kan dus eindelijk echt hard aan het werk, zo schrijft hij. Verder op in zijn artikel lezen we: 'Het coalitieakkoord is veelomvattend, legt een accent op het beperken van de financi‘le pijn voor de burgers'. De inhoud van dit inspirerende akkoord blijft verder in nevelen gehuld en doet er kennelijk niet toe. Het programma wordt uitgevoerd door De Grote Drie en dat is het voornaamste. Intussen haalt de redacteur niet te zuinig uit naar Kees Koudstaal. Naast alle spitsvondige kwalificaties, die ik niet zal herhalen, wordt de fractieleider van de BOP 'je reinste negativisme verweten'. De heer Hoogendoorn besluit zijn kritiek met de verzuchting dat de oppositie waarschijnlijk nog moet leren het publiek van brede communicatie te voorzien, onder verwijzing naar de regelmatige persinformatie van De Grote Drie! Informatie die schril afsteekt bij de schamele berichtgeving van Kees Koudstaal, informatie die gemakshalve wordt gekwalificeerd als gerommel in de marge, waarmee Koudstaal zijn doelgroep amper bereikt. Hoezo doelgroep? De BOP is een locale partij en mobiliseert mensen die een andere invulling van de politiek in Baarn voorstaan. Een andere invulling houdt in dat de BOP dus vaak tegen stemt als de coalitie met uitbreidingsplannen komt. Plannen waarmee men het dus ook niet eens kan zijn. Mag dat a.u.b. meneer Hoogendoorn? Als PvdA stemmer ben ik dit keer bij de gemeenteraadsverkiezing uitgeweken naar een locale partij. Het kan niet anders dan dat meer kiezers, die landelijk op hun partij stemmen, thans voor de BOP gekozen hebben. Anders haal je geen drie zetels. Dat u als, redacteur meent te weten wie de doelgroep is van de BOP vind ik knap. Een landelijke partij heeft een doelgroep. Toegegeven rekening houden met je doelgroep is niet altijd even gemakkelijk, zoals de PvdA afdeling Baarn dit helaas heeft moeten ondervinden. Bram schreef: Schamel In Polikritiek van maandag jl. weet Martin Hoogendoorn het weer op zijn eigen wijze te zeggen: De Grote Drie doen het goed, maar de rest? De Christen Unie moet het doen met een dode mus en de BOP bereikt de kiezers niet, ondanks het feit dat deze partij bij de laatste verkiezingen van één naar drie zetels is gegaan. De BOP is volgens de columnist maar een schamele partij. In dezelfde Baarnsche Courant stond een voortreffelijk artikel: Leegstand structureel probleem, met name in de provincie Utrecht. Ik heb de columnist van deze krant nog nooit een kritische column zien schrijven over de leegstand in Baarn en de overbodige megalomane bouwplannen van deze en de vorige coalitie. Postbus 130 3740 AC Baarn Telefoon (035) 5416850 of 5424227 E-mail: info@bopbaarn.nl